Strona główna >> Ścieżka twórcy >> Audio >> Strategia i koncepcja podcastu >> Po co i dla kogo
Sens który porządkuje cały projekt
Wiele podcastów zaczyna się od pytania, o czym będą. Znacznie rzadziej od pytania, po co w ogóle mają powstać i do kogo są kierowane. Bez tej decyzji nawet dobry pomysł z czasem traci energię, a nagrywanie zaczyna ciążyć zamiast wspierać proces twórczy.
Podcast, który nie ma jasno nazwanego sensu i odbiorcy, łatwo się rozmywa. Zmienia ton, temat, formę albo tempo. Wraz z tym znika poczucie kierunku, a bez niego trudno utrzymać projekt w dłuższym czasie.
Podcast jako odpowiedź, a nie cel sam w sobie
Podcast rzadko bywa celem samym w sobie. Częściej pojawia się jako odpowiedź na potrzebę: uporządkowania myśli, mówienia spokojniej, pogłębiania tematów albo budowania relacji w inny sposób niż przez tekst czy krótkie formy.
Gdy ta potrzeba nie jest nazwana, łatwo zacząć porównywać się z innymi podcastami albo próbować dopasować do formatów, które nie pasują do własnego tempa i sposobu pracy. Sens podcastu nie jest hasłem ani deklaracją. Jest wewnętrznym punktem odniesienia, do którego można wracać.
Dla kogo mówisz, zanim pojawią się statystyki
Podcast nie zaczyna się od publiczności, ale wyobrażenia jednej osoby, do której mówisz. Zanim pojawią się liczby i odsłuchy, podcast jest rozmową, nawet jeśli na początku nikt jej jeszcze nie słucha.
Świadomość odbiorcy wpływa na język, tempo i sposób prowadzenia myśli. Bez niej bardzo łatwo mówić do wszystkich, czyli w praktyce do nikogo. Wyobrażony słuchacz porządkuje sposób mówienia szybciej niż rozbudowany plan czy scenariusz.
Po co i dla kogo w praktyce
Nie chodzi o tworzenie person ani analiz. Wystarczy kilka decyzji, które ustawiają punkt odniesienia:
- Sens podcastu – Czy nagrywasz, żeby dzielić się wiedzą, porządkować własne myśli, budować relację czy uzupełniać inne formy twórczości.
- Rola podcastu w całości – Czy podcast ma być centrum Twojej twórczości, czy raczej jej spokojnym zapleczem.
- Jedna konkretna osoba – Wyobrażony słuchacz, z którym naprawdę mógłbyś porozmawiać.
- Poziom i potrzeba – Jedna potrzeba, na którą podcast odpowiada tu i teraz.
To nie są decyzje ostateczne. Są robocze i mogą się zmieniać.
Nie musisz wiedzieć wszystkiego na starcie
Sens i odbiorca rzadko są czymś ustalonym raz na zawsze. Podcast dojrzewa razem z Tobą. Problemem nie jest zmiana kierunku, lecz brak punktu wyjścia. Na początku wystarczy wiedzieć, w którą stronę chcesz iść. Nawet jeśli z czasem okaże się, że wybierzesz inną.
Jedno zdanie, które porządkuje wszystko
Czasem pomaga zapisanie jednego, roboczego zdania: Ten podcast nagrywam dla osób, które…
Nie jako deklaracji ani zobowiązania, ale jako punktu odniesienia. To zdanie nie musi być kompletne ani ostateczne. Wystarczy, że będzie prawdziwe na dziś.
Moja rekomendacja
Zanim pojawi się forma, technika czy planowanie, warto zatrzymać się przy sensie i odbiorcy. Podcast łatwiej utrzymać, gdy jest przedłużeniem sposobu myślenia i mówienia, który już masz, a nie projektem wymagającym ciągłego dopasowywania się. Pytanie po co i dla kogo naprawdę upraszcza resztę.
Podsumowanie
Decyzja o sensie i odbiorcy nadaje podcastowi kierunek i chroni przed rozmyciem. Nie musi być doskonała ani zamknięta. Wystarczy, że istnieje.
Gdy ten punkt odniesienia jest choćby roboczo nazwany, naturalnym kolejnym etapem staje się ustawienie formy i decyzji redakcyjnych, czyli ram, które pozwalają prowadzić podcast w sposób spójny i możliwy do utrzymania.